Mechanizm glukostatycznej kontroli

postheadericon Mechanizm glukostatycznej kontroli

Wszystkie te zmiany prowadzą ostatecznie do wzrostu wytwarzania glukozy w wątrobie oraż przechodzenia jej do krwi, do oszczędzania zużycia glukozy z krwi i z własnego glikogenu zawartego w mięśniach oraz do częściowego zastąpienia węglowodanów jako źródła energii w mięśniach przez kwasy tłuszczowe, których mobilizacja z tkanki tłuszczowej i dopływ do mięśni zwiększają się.

Mechanizm glukostatycznej kontroli metabolizmu wysiłkowego obejmuje więc wykrycie ubytku węglowodanów, aktywację systemów neurohormonalnych, których efektem działania jest mobilizacja węglowodanów pozamięśnio- wych i kwasów tłuszczowych oraz – ostatecznie – redukcja tempa ubytku glikogenu mięśniowego i obniżania się stężenia glukozy we krwi.

Mechanizm ten musi działać z dużą precyzją – musi reagować odpowiednio wcześnie, aby działanie jego było skuteczne, ale nie może reagować ani za wcześnie, ani zbyt silnie. Nadmierny dopływ kwasów tłuszczowych do mięśni może zakłócić ich metabolizm w sposób powodujący zmniejszenie ich zdolności do pracy, zamiast jej zwiększenia. Badania tego mechanizmu są w toku. Jego działanie należy do ważnych czynników wytyczających granice adaptacji organizmu do długotrwałego obciążenia pracą mięśniową.

Zapotrzebowanie organizmu człowieka

Podczas pracy fizycznej zwiększa się zapotrzebowanie mięśni na tlen. Jest on potrzebny do utleniania węglowodanów i tłuszczów, których metabolizm dostarcza energii do pracy. Ściślej mówiąc, do resyntezy adenozynotrój fosforanu, którego wysoko energetyczne wiązania fosforanowe są formą magazynowania energii. Energia bowiem z chemicznej musi się przekształcić w mechaniczną energię skurczu komórek mięśniowych.

Leave a Reply