Wyczerpanie glikogenu – skutki

postheadericon Wyczerpanie glikogenu – skutki

Stwierdzono natomiast, że czynnikiem takim jest często wyczerpanie glikogenu z pracujących mięśni. Mięśnie nie mogą kurczyć się, gdy nie ma w nich glikogenu, który mogłyby wykorzystywać jako źródło energii, i kiedy nie mogą korzystać z glukozy krwi. Glukoza krwi może stać się „niedostępna” dla mięśni bądź na skutek dużego obniżenia się jej stężenia we krwi, bądź w wyniku zablokowania mechanizmu transportującego ten cukier do wnętrza komórek mięśniowych przez ich błony.

Wynika stąd, że ostatecznie przyczyną utraty zdolności do pracy, w wyniku jej długotrwałego wykonywania, może stać się wyczerpanie materiału energetycznego. Stwierdzenie takie uzasadniają zarówno wyniki badań doświadczalnych na zwierzętach, jak i badań, których przedmiotem byli ochotnicy, ludzie. W świetle danych zestawionych w tab. IV.3, mówiących o ogólnych zasobach energetycznych organizmu człowieka, takie stwierdzenie wydaje się absurdem! Mięśnie mogą przecież korzystać z wolnych kwasów tłuszczowych jako substratu energetycznego, po co więc jest im potrzebny glikogen lub glukoza dostarczana przez krew? Zasoby energii, jaką organizm mógłby uzyskać, wykorzystując wolne kwasy tłuszczowe wchodzące w skład trójglicerydów tkanki tłuszczowej, są tak ogromne, że nie może być mowy o wykorzystaniu nawet małej ich części podczas najdłuższego wysiłku fizycznego, jaki można sobie wyobrazić. Najrozmaitsze inne przyczyny musiałyby spowodować przerwanie pracy, zanim organizm zużyłby zasoby energetyczne tkanki tłuszczowej dla pokrycia kosztu energetycznego pracy fizycznej.

Problem polega nie na tym, że wielkość ogólnych zasobów energii w organizmie ogranicza zdolność do długotrwałego wysiłku fizycznego, lecz na tym, że dla długotrwałego kontynuowania pracy mięśnie muszą część związanego z nią wydatku energii pokrywać metabolizmem węglowodanów.

Nie jesteśmy jeszcze zupełnie pewni, czy znamy cały mechanizm tego zjawiska, na pewno jednak niektóre jego ogniwa zostały wyjaśnione. Zdarzenia, o których jest tu mowa, rozgrywają się na poziomie samych komórek mięśniowych.

Leave a Reply